·         ادوار شعر فارسي بنا به آن چه معمول است به صورت زير تقسيم شده است:
سبك خراساني، نيمه دوم قرن سوم، قرن چهارم و قرن پنجم.
سبك حد واسط يا دوره سلجوقي، قرن ششم.
سبك عراقي، قرن هفتم، هشتم و نهم.
سبك حد واسط يا مكتب وقوع و واسوخت، قرن دهم.
سبك هندي، قرن يازده و نيمه اول دوازده.
دوره بازگشت، اواسط قرن دوازده تا پايان قرن سيزدهم.
سبك حد واسط يا دوران مشروطيت، نيمه اول قرن چهاردهم.
سبك نو، از نيمه دوم قرن چهاردهم به بعد(خلاصه سبك شناسي شعر فارسي، سيد).

·         شعر ايران از آغاز تا قرن ششم هجري
 
در شعر پارسي اين دوره كه به سبك خراساني يا تركستاني معروف شده است معمول ترين قالب شعري قصيده و مثنوي است و از نظر محتوا نوع غالب در مثنوي حماسه است و در قصيده مدح و ستايش و وصف طبيعت است و هجو كه مسائل اجتماعي و عواطف شخصي شاعر است را در آن راهي نيست. در اين دوره شاهنامه هاي منظومي چون شاهنامه دقيقي، گرشاسبنامه اسدي توسي، شاهنامه فردوسي و... تاليف شد.(نوبخت. نظم ونثر پارسي در زمينه اجتماعي).